Seit gestern früh steht der Parasailor und zieht uns mit stetigen 6 naar 8 Knoten genau auf Bermuda zu. Das Segel stammt aus Deutschland und scheint den Weg nach Hause zu kennen. Deshalb haben wir uns entschlossen ihm einfach hinterherzufahren … ​
Het weer is echt een geschenk. Stabiele wind, rechte koers naar het doel. Vooral hier binnen “Bermudadriehoek” Het had heel anders kunnen aflopen. De dagen gaan gewoon zo voorbij. Wij lopen 's nachts onze wacht, Overdag neemt degene die het levendigst is het gewoon over. Hetzelfde met koken: Gisterochtend bakte ik een omelet met veel groenten. 's Avonds kookte Michi een groente- en gehaktpan, maar de toenemende golven maakten zijn maaltijd een beetje onaangenamer. De cockpit blijft droog, maar het hele voordek is al bedekt met een dikke korst zout.
Toen was er tijdens de nachtwacht enige opwinding, want opeens zagen we een vliegtuig 8 Kilometers ten noorden van ons op de AIS. “Een zoek- en reddingsvliegtuig”, Ik lees op de monitor, “Snelheid: 0,5 Knooppunt” – “In een vliegtuig is dat waarschijnlijk het geval: bewaterd”, Jens gaf commentaar. En we konden het signaal niet helemaal verklaren. Misschien een helikopter? Maar dat zou nogal ver weg zijn. Een half uurtje later zagen we er nog eentje. Ook onder een knoop snelheid. Beide leken bijna op hun plaats te zweven. Vreemd. Dan een vissersbootje mee 2,5 Knooppunt rijdt er vlak naast. Of ze verwant zijn? Maar ondanks een afstand van slechts 7 We konden kilometers ver niets zien en nieuwe maan. Vanochtend liet de wind ons slechts een uur in de steek en waren we bijna klaar om de machine te starten. Maar het geduld met de fladderende parasailer werd beloond en de wind keerde terug. Toch helaas maar één keer vandaag 138 Mijlen. Meer 250 Mijl naar Bermuda.