Geachte lezers,

das Jahr geht zu Ende und wieder einmal steht Weihnachten vor der Tür. Für uns ist es das erste Weihnachten seit 2014, das wir außerhalb der Tropen verbringen. Außerdem: De eerste kerst voor drie.

Een lange, Een bewogen jaar ligt achter ons en goed 10.000 Seemeilen im Kielwasser. Daarvan 5.400 Zeemijl van Nassau op de Bahama's via Bermuda, Azoren en Schotland tot Hamburg. Zelfs 2.200 zeer spannende zeemijlen met één hand, met een schip dat eigenlijk niet geschikt is voor dit doel. Kort nadat ik in Duitsland aankwam, werd onze zoon Theo geboren, die ons elke dag grote vreugde brengt. Perfecte timing. En in het algemeen: Een goede, avontuurlijk en rondom een ​​prachtig jaar.

Terugreis over de Noord-Atlantische Oceaan.

Ondertussen leugens “Maverick XL” drie maanden lang in de sporthaven van Hamburg, heeft er twee 4-Kw-Eberspächer kachels werd en veranderde van een charterboot naar een woonboot. We hebben geen gasten meer aan boord, maar toch is de boot altijd vol. Met babyspullen!

Het is waanzin, Wat een ruimte neemt zo'n baby in beslag. Ik bedoel eigenlijk aan boord – maar ook in ons leven en in ons hart. Grote vaarplannen zijn ver weg. Er is op dit moment niets beters voor mij, dan thuiskomen van je werk en met Theo praten. “Een bedrog-uur” Onze tijd heet avond. Hij is elke keer blij, grinnikt en schreeuwt van vreugde, als ik de schuifdeur openduw. Dan gaat hij op mijn benen liggen en vertelt het mij, hoe zijn dag was. In babytaal natuurlijk. Maar ik doe alsof, alsof ik hem begreep, stel vragen, lachen om zijn grappen. Echte qualitytime. Prachtig. En onvervangbaar. Als Theo in een slecht humeur is, omdat hij groeit, dan kalmeert het hem enorm, als ik bij hem bij de schuifdeur sta en hem de Elbphilharmonie laat zien, die direct achter ons helder verlicht is. Zijn stralende, nieuwsgierige ogen kunnen ons al een idee geven, dat Theo net zo opgewonden is, om de wereld te verkennen, zoals ik toen was. Een avonturier. Door en door.

“Een bedrog-uur” met een blije Theo.

Sinds 1 oktober ben ik weer kantoormedewerker. Ik ken mijn werkplek goed: Jarenlang ben ik elke ochtend YACHT-redacteur geweest vanuit mijn oude appartement in Oberndorf an der Oste 1,5 naar 2 Reisuren naar ABC Street in Hamburg. Nu is mijn loopafstand nog maar ongeveer 12 Notulen. Vanuit de haven langs de Michel, via Großneumarkt naar Springer-Platz. Onze redactie zit er vlak naast. De nieuwe baan als redacteur bij BOOTE is echt geweldig. “Is het niet vreemd om na zoveel zeiltochten over motorboten te schrijven?”, Mijn oude collega’s van YACHT vroegen mij de eerste week allemaal de een na de ander, waarop ik altijd antwoordde: “O wat. We zijn toch het grootste deel van de tijd aan het autorijden.” 🙂 Natuurlijk niet waar. Maar wat is waar?: Geen, het is helemaal niet vreemd. Im Gegenteil. Ik ben blij dat, om iets anders te doen, maar blijf toch verbonden met het onderwerp.

Na al die jaren in het Panorama Resort (Mensen en territoria) Ik word nu getest bij BOOTE&Afdeling Technologie, Schrijf dus over technische onderwerpen en testapparatuur en boten. Dit is vaak mijn taak hier, ingewikkelde verbindingen (eerst jezelf begrijpen en dan) zo uit te leggen, dat elke lezer ze gemakkelijk en met één hand begrijpt “Nu heb ik het eindelijk gevoeld” om het tijdschrift te sluiten. In de laatste paar nummers heb ik bijvoorbeeld over antivries geschreven, Luchtontvochtigers en automatische dockingsystemen geschreven. In Heft 2/20 Ik leg de geschiedenis van het verijdelen van motorboten uit. Een spannende baan. En het is echt geweldig, om weer creatief aan de slag te gaan en zich verder te ontwikkelen als journalist.

Theo bezoekt zijn vader op de redactie.

Of het nu grappig is, om nu definitief terug te zijn in Duitsland, Er is de afgelopen maanden veel van mij gevraagd. Na duidelijke, een klein beetje. De afgelopen jaren zijn wij meerdere keren in Duitsland geweest tijdens het orkaanseizoen, hebben 2018 Had zelfs beide tijdelijke banen op de YACHT-redactie … Maar we voelden ons nog steeds “unterwegs”, een schip gehad, waar we binnen afzienbare tijd naar terug wilden keren. En nu is het schip er, in Hamburg. Onze stroomkabel is zelfs aangesloten op de box. Wij kunnen niet meer weg.

En als we terugkijken, zijn we erg blij, om in ons kielzog te kijken: Vijf jaar. Een goede tijd. Zowel qua inhoud als qua tijdsduur. Vijf jaar. Niet te kort, niet te lang. En goed 35.000 zeemijl gevaren met twee boten. Drie Atlantische oversteken. 19 Overgangen van de Golfstroom. Zes keer bijna de gehele Amerikaanse oostkust tot aan de Chesapeake Bay. Geen ongelukken. Geen grote schade (behalve het vastlopen op een niet in kaart gebrachte rots...). Veel gasten, die als vreemden aan boord kwamen en als vrienden vertrokken. Met velen van hen hebben we nog steeds contact. En een prachtige, prachtige, prachtige terugreis via Schotland. Eindelijk zeilen op Loch Ness. Weer een item minder op mijn bucketlist.

“Maverick XL” op Loch Oich...

... en Loch Ness in Schotland.

Overal in Hamburg werden we vriendelijk ontvangen. Soms werd ik zelfs bang, toen iemand mij 's ochtends op weg naar mijn werk vanaf de zijkant benaderde: “He, jij bent Johannes. Ik heb je blog gevolgd. Nice, dat je er weer bent.”

Wij genoten enorm van het leven onderweg. Had weinig verlangen naar huis. Maar af en toe na vrienden en familie. Vooral Cati. En opnieuw en opnieuw, vooral in de aanloop naar Kerstmis: Het verlangen naar seizoenen en kerstmarkten. Alhoewel wij nu, na drie maanden in Hamburg, moeten beseffen: Het idee van het pre-kerstseizoen zag er in onze hoofden op de Bahama's iets romantischer uit, dan de werkelijkheid. Het is goed om in de winter verstandige oliehuiden in Hamburg te hebben 😉

Nog: Wij zijn blij om hier te zijn en Theo iets van ons thuisland te kunnen laten zien. In het voorjaar hebben we een aantal kleinere reizen door Duitsland gepland, omdat we waren uitgenodigd door enkele zeilclubs en evenementenlocaties, om ons verhaal te vertellen. Unter Lezingen 2020 Ik heb enkele actuele gegevens toegevoegd. Maar neem gerust contact op, als je ons ook wilt uitnodigen. Zou leuk zijn, als (vooral langere reizen naar het zuiden) met twee of drie lezingen achter elkaar. Er is trouwens ook een nieuw boek in de maak!

Qua zeilen staat er komende zomer een trailerboottocht in Duitsland op de planning. Omdat wij van contrasten houden. Ik denk dat Wilfried Erdmann dit het beste kan begrijpen, die erna 343 dagen non-stop op zee de volgende zomer Boottocht door Mecklenburg heeft gemaakt. Ook het idee van zoet water spreekt ons aan, beschutte ankerplaatsen in het riet en de “Wasserwandern”. Maar slechts voor één zomer. Dan krijgen we zeker weer zin om zout water te drinken. Hoewel we eigenlijk veel plaatsen rond de Noord-Atlantische Oceaan kennen, wij beseften, dat de Oostzee ons nog volkomen onbekend is. En de Oostzee is zo'n geweldig gebied. Niet alleen voor de beginner, maar ook voor de terugkeerder. Dat besef ik nu pas. Soms heb ik dat gevoel, dat sommige mensen (zoals ik) moet een heel eind weg zijn geweest, om zoiets te begrijpen. Een Bengaalse dichter schreef ooit:

Gedurende vele jaren
en tegen hoge kosten
Ik heb door talloze landen gereisd,
zag de hoge bergen,
de oceanen.
Net wat ik niet zag,
was de sprankelende dauwdruppel
in het gras net buiten mijn deur.

En ik vind, hij heeft gelijk. 2020 zal er dus eentje voor ons zijn “jaar thuis”.

Wir freuen uns, als u deze website van tijd tot tijd blijft bezoeken, omdat we nog een paar ideeën hebben en zullen blijven rapporteren. Binnenkort ook, hoe het is om met een baby op een boot in de haven van Hamburg te leven.

Helaas had iemand het domein zu-dritt-auf-see.de al gereserveerd en we hebben er lang over nagedacht, wat wij de site noemen, nu we met meer dan twee personen zijn. Toen kwamen wij ermee op de proppen, dat bemanningen vaak naar hun bootnaam worden vernoemd, dat bijvoorbeeld “thuiskomst”, de “In het huis”, … Wij waren altijd degenen “Mavericks”. Daarom hebben we de website nu hernoemd naar www.the-mavericks.de, want op latere boten blijft de naam uiteraard behouden.

Dan rest ons niets anders dan u een vrolijk kerstfeest te wensen, daarna nog een paar fijne en contemplatieve feestdagen en natuurlijk een gelukkig nieuwjaar 2020! Een jaar, Ik denk dat dat behoorlijk spannend gaat worden. Wij weten het nog helemaal niet, wat zal er gebeuren. Wij vieren het nieuwe jaar op de boot bij de steigers en hebben al een paar Mickey Mouse oren klaar liggen voor Theo … ​

Fijne kerstdagen en tot snel!

John, Cati en Theo

De geweldige foto's van ons aan boord komen van het fantastischeDenise Jambor Fotografie.