Geachte lezers,

de 19. September 2019 um kurz nach 19 Uhr erblickte unser Theo das Licht der Welt. Die Geburt war nicht ganz undramatisch … Aber Mutter und Kind geht es mittlerweile wieder super. En de reactie op het bericht op Facebook liet het ons zien, dat jullie lezers ook heel blij met ons waren. Over 1100 We kregen likes op de post! Tot nu toe lag de bar ergens 650 Vind ik leuk 😉 

De gewenningsperiode met onze kleine Theo was geweldig. Maar helaas veel te kort. Na iets meer dan een week moest ik terug naar de kust, om onze catamaran van de Oste naar de haven van Hamburg te brengen. Omdat op 1. Mijn nieuwe baan zou in oktober beginnen, als redacteur bij Boten tijdschrift. En wij willen aan boord blijven wonen.

Grootte vergelijking

Ik kijk al maanden uit naar de nieuwe baan. Duidelijk, Het leven onder de palmbomen had ook zijn charme … De omgeving was ongelooflijk mooi, Maar vaak was het slopende werk. Altijd gasten aan boord, alleen 20 Uren tussen rondleidingen en gedurende elk jaar 8 Maandenlang vrijwel geen privacy. Maak je daar altijd zorgen over, dat er iets kapot gaat en we een tour moeten annuleren. 

En ik heb het lange tijd gemist om creatief aan de slag te kunnen gaan. Onderzoek artikelen, op zakenreis gaan, een nieuw schip uitproberen, Leer mensen kennen, foto, film en formuleer vervolgens mijn ervaringen en ervaringen in een artikel. Bovenal vind ik het geweldig, dat ik met de nieuwe baan nu naar een nieuwe afdeling ga, van “Panorama” naar “Test & Technologie". Ik vond het ook erg leuk om portretten van mensen en territoria te schrijven, Maar het is ook leuk om je verder te ontwikkelen. Mijn nieuwe afdeling houdt zich niet alleen bezig met het testen van boten en uitrusting, maar ook om technische verbanden op een begrijpelijke manier over te brengen. En dat maakt mij blij. 

Dus afgelopen zaterdag heb ik onze “Maverick” met mijn vader overgebracht naar de haven van Hamburg en daarna nog twee dagen doorgebracht in Wolfsburg met Cati en Theo, die nog 4 naar 6 zal wekenlang op het land blijven. En toen begon dinsdag de nieuwe baan. Een spannende dag. Een warm welkom in een geweldig team. Mijn nieuwe bureau. En toen was ik verrast Wilfried en Astrid Erdmann, die speciaal naar Hamburg was gekomen, om mij een paar goede wensen te geven op mijn eerste dag. Tevens een gesigneerd exemplaar van het nieuwe boek van Wilfried en een cadeautje voor onze Theo. Ik lees nu elke avond een hoofdstuk voor aan de kleineWaarom wij blijven varen vor. En hij luistert aandachtig.

Het leven is redelijk goed voor de kat in de haven van Hamburg. De eerste ochtend zat ik vol ontzag in de lounge met een hete koffie en keek door de glazen schuifdeur naar de Elbphilharmonie, die zich direct achter onze cockpit bevindt. Tol. Momenteel is het niet zo koud en meestal is dat voldoende, als ik een van de twee nieuwe Eberspächer-kachels op de laagste stand laat draaien. Dan verbruikt hij het gewoon 100 ml per uur. Maar we zijn benieuwd hoe het afloopt, wanneer de bittere kou buiten en de sneeuw over het dek waait en beide verwarmingen op volle kracht moeten draaien. 

Sommige bloglezers hebben er al op gereageerd... en natuurlijk hebben we er al een tijdje over nagedacht, wat we nu met ons blogdomein moeten doen. Net als tien jaar geleden"allein-auf-see.de” was niet meer actueel, is nu ook “zu-zweit-auf-see.de” verouderd. Een of andere zeeman, helaas, Helaas is de website al “zu-dritt-auf-see.de” gekaapt. Heel jammer. "zu-viert-auf-see.de” zou te ver gaan...

Iedereen die een lange reis maakt, De bemanning krijgt eigenlijk altijd een bijnaam van de andere zeilers, die gekoppeld is aan de bootnaam. Zo reisden de “Majas” en de “Riocajas” op dat moment met ons mee in het Caribisch gebied, op de Bahama's de “Balus” en de “Worldis”. Wij waren altijd de “Mavericks”. Dus dachten wij: Dat is een naam, die in de laatste staat 14 is een constante geweest tijdens mijn langeafstandszeiljaren. Wij hadden het liever bij een Duits domein gehouden, over www.die-mavericks.de. Maar aangezien we veel Amerikaanse vrienden hebben, die ons volgen via vertaler, zou in het Engels "sterven" zijn („die buitenbeentjes“ = „sterbt, Mavericks!") klinkt een beetje vreemd... 😉 En we zijn er www.the-mavericks.de geland. Wij hopen dat, dat jullie er allemaal aan wennen en dat de naam makkelijk te onthouden is. 

Tot zover voor ons. We zijn nu van plan om als Liveaboards wat vaker te posten en verslag te doen van het leven aan boord. 

John, Cati en Theo