Geachte lezers,
We brachten Kerstmis door in mijn geboorteplaats Wolfsburg. De stad is niet bijzonder pittoresk, maar ze heeft een veilige werkgever, de Volkswagenfabriek. Dit resulteert in, dat bijna iedereen rond Wolfsburg daadwerkelijk in de fabriek werkt. Er waren zelfs momenten, Ik was de enige in de familie, die NIET bij VW werkt of heeft gewerkt.
Toen ik in het jaar zat 2005 mijn middelbareschooldiploma behaald, was mij duidelijk, dat ik niet in Wolfsburg wil blijven.
Ik heb helemaal geen hekel aan Volkswagen, integendeel. Ik heb altijd in een VW gereden en we hebben er vandaag de dag nog steeds twee in de tuin. Mijn Wolfsburg-vrienden, die bij VW werken, Bijna allemaal hebben ze geweldige en spannende taken en ontwikkelen ze de auto's van de toekomst. De reden was eerder, dat ik absoluut geen vooraf geschreven CV wilde hebben. Ik wilde altijd iets anders doen, dan de anderen. Een “Non-conformist” worden. Dat was belangrijk voor mij, iets doen met hart en ziel. En dat zit er in boten.
Nadat ik mijn middelbare school had afgerond, ben ik gaan zeilen in zijn eentje de Atlantische Oceaan over, bereikte de VS na een reis van tien maanden en vloog terug naar Duitsland. Een paar weken later zat ik in een collegezaal in Kiel 300 andere studenten en studeerde scheepsbouw. Tijdens mijn studie schreef ik mijn eerste boek voor Delius Klasing Verlag en een paar artikelen voor YACHT, dat ook eigendom is van de uitgever. “Misschien kom ik daar ooit wel eens terecht om boten te testen”, Ik dacht dat. En in feite: In het voorjaar vond een stage bij YACHT plaats, georganiseerd door Wilfried Erdmann 2009 de basis. Zes maanden later begon ik als vrijwilliger, Ik heb twee jaar een journalistieke opleiding gevolgd en ben journalist geworden 2011 overgenomen als redacteur. Dat was twaalf jaar geleden.
In mijn jaren als redacteur heb ik boeiende mensen leren kennen en hun levensverhalen op papier gezet, We hebben ook geweldige zakenreizen gemaakt, bijvoorbeeld naar Belize in Midden-Amerika of het Caribisch gebied. Destijds werd ik toegewezen aan de panoramaafdeling, Maar ik sprong voortdurend heen en weer tussen de vakgebieden. Ik heb ook ooit sportonderwerpen besproken (Destijds de volledige berichtgeving over Boris Hermann), Schreef en fotografeerde reisverhalen en wijkportretten, Daarnaast worden boten en uitrusting getest en worden workshoponderwerpen geproduceerd, meestal bij ons aan boord. Tijdens onze twee jaar langeafstandsreizen leverde ik elke maand een paar pagina's af, waarmee ik een deel van ons reisbudget verdiende.
Toen we voor drie jaar charterden, Ik moest een pauze nemen van mijn journalistieke werk. Maar toen wij dan 2019 (na vijf jaar onderweg) dacht aan onze terugkeer, Precies op tijd kwam er een vacature van het zusterblad BOOTE. Ik heb daar drie jaar als test- en technologieredacteur gewerkt en de nieuwste motorboten getest, tot de herfst 2022 er deed zich een kans voor, om terug te schakelen naar YACHT. Ik heb de verandering nooit echt gecommuniceerd, maar het was voor mij een grote vreugde, toen de lezers het merkten en onder mijn artikelen en YACHT-tv-Video's gaf commentaar “Johannes is terug, hoe cool!”
Nu is het meer dan dat 14 jaar geleden, dat ik mijn eerste werkdag bij YACHT had.
Afgelopen vrijdag was mijn laatste.
Voor mij is dit het einde van een tijdperk. Bij meer dan 200 YACHT- en BOOTE-edities hebben verhalen, dat ik schreef. Ik heb drie boeken gepubliceerd bij Delius Klasing Verlag. Een de vierde is in uitvoering en zal in mei verschijnen.
Vooral in de beginjaren was Delius Klasing Verlag als een familie voor mij. Ik was destijds een van de jongste medewerkers en heb de saamhorigheid en eerlijkheid onder de collega’s waarschijnlijk nog intenser ervaren. Het was altijd een geweldig gevoel, als mensen samenwerken, die allemaal van hun hobby en passie hun beroep hebben gemaakt – en hebben er daarom een natuurlijk belang bij, wat we eigenlijk samen creëren “goed” willen doen. Op journalistiek gebied heb ik ontzettend veel geleerd van zowel mijn afdelingshoofd Uwe Janssen als mijn baas Jochen Rieker. Van Uwe, hoeveel je kunt worstelen met zinnen, totdat de woorden eindelijk in de juiste volgorde staan. Van Jochen, hoe je met enthousiasme en hoge kwaliteitsnormen een echt goed product kunt maken.
Het waren goede jaren. Maar in het verleden 14 Er is veel gebeurd door de jaren heen: In de journalistiek en dergelijke, hoe we vandaag de dag media consumeren. Maar ook, hoe media vandaag de dag ontstaan (trefwoord: NAAR).
Ik ben altijd een groot bewonderaar geweest van goed vakmanschap, bijvoorbeeld houten botenbouw en jachtbouw. Toen was ik blij, toen we het laatste jaar in de scheepsbouwstudies waren dat we scheepslijnen konden tekenen met strakke latten, net als in de jaren 50. Hierdoor heb je een veel beter gevoel voor sterke lijnen. De jaren daarna liet de computer al de lijnen trekken.
Journalistiek is ook een vak en dat heb ik tijdens de opleiding geleerd, hoe lang je aan woorden kunt werken, tot zij “correct” staan. Daarom kon ik er nooit aan wennen, dat AI binnenkort zal helpen bij het schrijven.
Maar het is niet alleen de manier van schrijven die verandert, ook het soort verbruik. In de jaren zeventig hadden zeilers het YACHT als printabonnement. Ik heb altijd met veel plezier vrijwilligerswerk gedaan voor de beursservice op de stand van YACHT, toen een oudere heer stopte en het me met gebroken stem vertelde: “Ach, het JACHT. Ik lees deze al een tijdje 45 jaren.” Het was mij een genoegen, bied de man dan een kopje koffie aan en vraag ernaar, hoe het tijdschrift de afgelopen decennia is veranderd. Wat we beter kunnen doen. De laatste tijd zijn dergelijke oude abonnees echter steeds zeldzamer geworden. De oude generaties zeelieden sterven uit en er zijn steeds minder mensen, die het gedrukte tijdschrift ophaalt. De nieuwe generatie leest online en kijkt YouTube.
Dat is legitiem. Vooruitgang is goed en belangrijk. Ik denk het ook zeker, dat special interest-tijdschriften als YACHT altijd een lezerspubliek zullen hebben, Zelfs als je langzaam afstand neemt van de gedrukte journalistiek en een nieuw medium vindt. Voor zeilers is het uiteraard ideaal om de tijdschriften op hun smartphone te krijgen, zonder door de brievenbus te gaan. Ik ben er absoluut geen voorstander van, vasthouden aan oude dingen. Zo heb ik YACHT op sociale media gebracht en een Facebookpagina gebouwd, toen iedereen op de redactie nog sceptisch was, “wat dat zou moeten zijn” vooral “wat dat brengt”.
Maar met de overstap van print naar online en ook met de komst van AI in de journalistiek komt er nu een einde aan een fase van mijn leven. Pauzetijden zijn kansen. Daarom besloot ik, om iets nieuws te beginnen.
Er zijn mij in het verleden twee dingen opgevallen (fast 20) is door de jaren heen bijzonder belangrijk geworden in de watersportbranche: Een product, die met de hand en met hoge kwaliteitsnormen en een team wordt gemaakt, die er hart en ziel in steekt. Daarom was het belangrijk voor mij, om een taak te vinden, waarin beide zaken verenigd zijn.
Ik heb deze nieuwe taak gevonden. Plus nog één, waar ik mijn passie voor het langeafstandszeilen en mijn interesse in moderne jachtbouw en innovaties kan brengen.
Ik stap over naar januari Sirius-jachten naar Plön. Ik ken geen andere scheepswerf, waarin zoveel waarde wordt gehecht aan kwaliteit en perfectie. Alle, wat je aanraakt op deze boten, voelt hoogwaardig aan en “correct” een. Daarom kijk ik er erg naar uit, om deel uit te maken van de geweldige bemanning, die deze opmerkelijk goede boten bouwt.
Bij Sirius Yachts zal ik in de toekomst verantwoordelijk zijn voor de marketing (z.B. YouTube-video's) groetjes, maar ook werken aan de verkoop van de boten, Wij ondersteunen nieuwe eigenaren op weg van het idee naar hun droomschip.
Hiermee is voor mij de cirkel rond, Falls ihr das so schade findet wie wir “Bouw boten” Ik wilde toen terug. Ik kijk enorm uit naar de nieuwe taak, die daar op mij wacht, en ik kijk er ook naar uit om u daar in de toekomst mee aan boord te kunnen nemen.
Veel groeten van ons, vier grondmannen uit Quickborn – en een fijne tijd tussen de feestdagen door.
John