Geachte lezers,
nach einigen wunderbaren Wochen in den Azoren wurde es wieder einmal Zeit, die Segel zu setzen. Cati flog von Ponta Delgada zurück nach Deutschland, denn im 7. Toen ze een maand zwanger was, was het voor ons duidelijk te gevoelig om haar mee te nemen naar zee. Ik had eigenlijk twee oude vrienden gepland voor de volgende etappe naar Schotland, Beiden moesten destijds nog hun vakantie regelen. Voor één van hen zal het werken, Ik dacht. Maar ze konden allebei niet uit hun baan komen en zo gebeurde het, dat ik nu in Ponta Delgada zat, in verlegenheid gebracht door een medezeiler.

Wie moet ik meenemen?? Op zo'n lang stuk goed 1650 Ik zou de medezeiler heel graag een beetje willen leren kennen. Ik ontmoette een andere student bij Horta, die zichzelf aanbood. Maar toen vloog hij terug naar Duitsland en liep alles vertraging op. En het goede weer ontvluchtte mij. En zo kwam een ​​oud idee weer tot leven: Waarom niet weer alleen varen?? Ik wil dit al heel lang, de kans deed zich gewoon nooit voor.
Toegegeven, zo'n 13 meter lang en 7 Meterbrede katalysator is slechts in beperkte mate geschikt. In tegenstelling tot moderne katten, waarin alle schoten en lijnen aan de roerganger worden gelegd, Onze boot is meer ontworpen voor bemanningen. Het is bijvoorbeeld een ellendige race, om de genua te reven, als ze aan bakboord is. deel, overreden, Kruk in stuk, terug rennen, deel, weer naar stuurboord, stuk verzamelen, ...

Ik had ook iets te lang gewacht en er had zich een dik lagedrukgebied gevormd, dat tamelijk stationair tussen de Azoren en Engeland stond. Maar eigenlijk is een dieptepunt helemaal niet slecht, omdat er aan de oostkant zuidelijke wind staat. Ik zou gewoon een kleine omweg richting Spanje moeten maken. Nog meer kilometers, maar goed weer.
Na de passage van een ander dieptepunt op de Azoren (waarin er golven waren in de haven van Ponta Delgada, dat ik dacht dat de schepen op zee waren...) dan de sprong. Met zijwind vertrekken was eigenlijk mijn grootste zorg. Door de wisselende wind in de haven van de afgelopen dagen zat ik aan alle kanten vast met acht landvasten als een spinnenweb. Maar gelukkig kwam mijn oude vriend Volker toevallig langs in de haven, een kijkje nemen, of ik er nog ben. Nog een paar andere steigerburen hielpen mee en voor ik het wist, Ik was onderweg.

De eerste dag reed ik oostwaarts langs de zuidkust van het eiland Sao Miguel en vandaar rechtdoor richting La Coruna. De noordenwind aan de westkant van het laagstuwde mij uitstekend naar het noordoosten. Ik kon zelfs tot in de kern van de depressie varen, Ik start daar een nacht in de stilte de motor en sta nu aan de oostkant van het laag en wordt naar het noorden geduwd. Hoewel heel langzaam, omdat het heel rustig is, maar gestaag. 820 Zeemijlen liggen al in mijn kielzog en ik ben momenteel midden in de Golf van Biskaje.

Maandag steek ik het toegangspad naar het Engelse Kanaal over en zet koers naar de Ierse Zee. Dan zal er zeker weer wat meer verkeer zijn, want de afgelopen week op zee heb ik slechts vijf schepen gezien. Grappig genoeg was een daarvan een jacht uit mijn geboorteplaats Wolfsburg! Ik volg de blog “Gepetho” al jaren, maar ontmoette de familie nu pas op de Azoren. Ze gingen echter richting La Coruna, terwijl ik naar het noorden ging.

Hoe het voelt, om na zoveel jaren weer alleen te varen? In eerste instantie vreemd. We hadden een vol huis op de Azoren. Nu vaar ik rond met vier lege hutten en slaap ik in de salon. In het begin had ik altijd hetzelfde gevoel, Er zou nog iemand aan boord zijn, alleen in dienst. Elke keer had ik geweldige ervaringen aan dek, Ik dacht meteen: “Dat moet ik Cati later vertellen.”, als ze wakker wordt". Maar daarna bleef ik eraan denken: Er is hier niemand. Ik was ook een beetje bezorgd, of ik mijn slaapritme van 25 minuten nog zou kunnen volhouden. Ik ben er niet één 20 meer... 😉 Maar het werkt verrassend goed. Alle 25 De wekker gaat minutenlang, Ik controleer buiten alles en val meteen weer in slaap. Maar laten we eens kijken, of dat ook zo goed werkt, toen ik het tempo voor het Engelse Kanaal bepaalde 15 Verkort minuten. Maar tot nu toe heb ik een goed humeur.

Groeten uit de Atlantische Oceaan! Meer 350 Mijl naar Ierland.
John